XII LO - szkoła z poezją

W piątek (20.04) do księgarń trafił tomik Wisławy Szymborskiej "Wystarczy". Jest to największa premiera ubiegłego tygodnia w świecie polskiej poezji. Ludzie żyją tak długo jak długo żyje pamięć o nich, a pamięć o Pani Szymborskiej żyje... 

"Ta książka jest ewenementem, bo pokazuje pracę poetki począwszy od notatki, bardzo nieczytelnej i robionej tylko dla siebie, poprzez maszynopis z ręcznymi poprawkami, aż po wersję ostateczną, którą osiągnęło 13 wierszy"

- powiedział PAP Michał Rusinek, wieloletni sekretarz poetki.

"Są tacy, którzy"

Są tacy, którzy sprawniej wykonują życie,

Mają w sobie i wokół siebie porządek.

Na wszystko sposób i słuszną odpowiedź.

Odgadują od razu kto kogo, kto z kim,

w jakim celu, którędy,

Przybijają pieczątki do jednych prawd,

wrzucają do niszczarek fakty niepotrzebne,

a osoby nieznane

do z góry przeznaczonych im segregatorów.

Myślą tyle, co warto,

ani chwilę dłużej,

bo za tą chwilą czai się wątpliwość.

A kiedy z bytu dostaną zwolnienie,

opuszczają placówkę

wskazanymi drzwiami.

Czasami im zazdroszczę

- na szczęście to mija.

Relacja z nocnego spotkania z "Wystarczy":  http://www.polskieradio.pl/9/398/Artykul/589195,Premiera-ostatnich-wierszy-Wislawy-Szymborskiej-%E2%80%93-tomik-pt-Wystarczy

"Nie ma takiego życia, które by choć przez chwilę nie było nieśmiertelne" pisała w swoim wierszu świętej pamięci polska poetka i laureatka literackiej Nagrody Nobla z 1996 roku Wisława Szymborska, która opuściła nas dziś- 1.02.2012 roku mając 89 lat. Od asystenta noblistki Michała Rusinka dowiadujemy się ze poetka "umarła spokojnie, we śnie".

Wisława Szymborska urodziła się 2 lipca 1923 roku, jednak nie ma jednoznacznie określonego miejsca jej urodzenia. W metryce poetki wymieniono Bnin, przekazy rodzinne głoszą jednak, że urodziła się w Kórniku. Zaś obie te miejscowości utrzymują ze to właśnie u nich została ona narodzona, Z Wielkopolski rodzina Szymborskich przeniosła się do Krakowa, gdzie Wisława chodziła do szkoły powszechnej, a także do Gimnazjum Sióstr Urszulanek. W czasie okupacji, w 1941 roku zdała maturę na tajnych kompletach. Po wojnie rozpoczęła studia polonistyczne, a rok później socjologiczne na Uniwersytecie Jagiellońskim, ale rzuciła je dla pracy zarobkowej w redakcjach czasopism kulturalnych.

Od 1953 r. do 1968 r. Szymborska była kierownikiem działu poezji w krakowskim "Życiu Literackim". Prowadziła też na zmianę z Włodzimierzem Maciągiem rubrykę "Poczta Literacka", z której wybór dokonany przez Teresę Walas ukazał się w roku 2000 (WL, Kraków). Także w "Życiu Literackim" Szymborska zaczęła publikować cykl felietonów "Lektury nadobowiązkowe", który ogłaszała tam od roku 1967 do 1981, potem ukazywały się one w "Piśmie", "Odrze" a od 1993 w "Gazecie Wyborczej".

Jako poetka Szymborska zadebiutowała w marcu roku 1945 wierszem "Szukam słowa", opublikowanym w dodatku pt. "Walka" (nr 3) do "Dziennika Polskiego". Pierwszy opublikowany tomik to "Dlatego żyjemy" (1952). Wydane w czasach apogeum stalinizmu wiersze noszą piętno swej epoki, podobnie jak te pochodzące z kolejnego tomiku pt. "Pytania zadawane sobie" (1954). Po latach Szymborska będzie się tłumaczyć z akcentów socrealistycznych w swoich wczesnych wierszach mówiąc, że w tamtym okresie sympatyzowała z ustrojem bo "kochała ludzkość w całości, by po latach docenić wartość kochania poszczególnych jednostek".

W pewnym sensie dopiero popaździernikowy, wydany w roku 1957 roku tom "Wołanie do Yeti" stał się właściwym debiutem poetki, w którym widoczne są już charakterystyczne cechy jej poetyki - aforystyczność i stosowanie paradoksu jako podstawowej figury retorycznej. Kolejne tomy jej wierszy to: "Sól" (1962), "Sto pociech" (1967), "Wszelki wypadek" (1972), "Wielka liczba" (1976), "Ludzie na moście" (1986), "Koniec i początek" (1993), "Chwila" (2002), "Dwukropek" (2005) i "Tutaj" (2008).

My uczniowie XII LO składamy najszczersze kondolencje, całej rodzinie i bliskim poetki.