Chcieliśmy zaprezentować pierwszy (licealny), subiektywny ranking poetów, którzy genialną twórczością potrafią pobudzać zmysły. Bliski nam - uczniom, młodym czytelnikom, a także innym, nawet poza granicami kraju. Dobry poeta to ten, którego wiersz żyje nawet po jego śmierci. Tutaj nie zabraknie tych, którzy tworzą równolegle do nas, a także tych, którzy przywitali się w swojej wędrówce z Charonem po Styksie.
1. Wisława Szymborska 
"ur. 2 lipca 1923 na Prowencie, polska poetka, eseistka
i krytyk literacki, tłumacz, felietonistka; członek Stowarzyszenia Pisarzy Polskich i Polskiej Akademii Umiejętności, laureatka literackiej Nagrody Nobla (1996). Odznaczona Orderem Orła Białego."
Pierwsze, zaszczytne miejsce dla damy polskiej sceny literackiej - Wisławy Szymborskiej. Poetka niesłychana, posiadająca brawurowe wiersze. Pierwsza klasa możliwie wszelkich konspektów. Pomysły na wiersz i odtworzenie ich
z myśli współtowarzyszy niemal na jednej płaszczyźnie. Często irracjonalne, mocno metafizyczne pomysły zamieniają się
w bogaty w doświadczenie dorobek jej życia. Wierszami: "Pierwsza fotografia Hitlera", "Na wieży Babel", "Terrorysta,
on patrzy" podbiła moje serce od pierwszego przeczytania,
od pierwszej emocji. Z całą stanowczością zasłużona lokata.
2. Zbigniew Herbert
"(ur. 29 października 1924 we Lwowie, zm. 28 lipca 1998
w Warszawie) – polski poeta, eseista, dramatopisarz, autor słuchowisk; kawaler Orderu Orła Białego. Z wykształcenia ekonomista, prawnik i filozof."
W większości kojarzony z dziełem: "Pan Cogito", dzięki któremu pokazał naturę filozofa. Człowiek
o ciekawym, dynamicznym życiorysie, który poprzez pasję pisarską opowiada historie życia. Długoletni przyjaciel Czesława Miłosza, który pisze o Nim: "Herbert był człowiekiem bardzo skomplikowanym psychicznie, jego poezja jest odbiciem tych zmiennych stanów. To był człowiek, który mało pisał o sobie. Jego poezja była kaligraficzna. Tylko w paru wierszach, jak te w ostatnim tomie, zbliżył się do spraw osobistych. W tym tomie są wiersze bardzo przypadkowe,
ale równocześnie są takie, które stanowią jakby pożegnanie z życiem, rodzaj testamentu". Wierszem "Siódmy anioł" i ukazaniem spojrzenia na świat sfery sacrum, rozpalił we mnie chęć pogłębiania jego literatury.
3. Czesław Miłosz
"(ur. 30 czerwca 1911 w Szetejniach, zm. 14 sierpnia 2004 w Krakowie) – polski prawnik i dyplomata, poeta, prozaik, eseista, historyk literatury, tłumacz; w latach 1951–1989 na emigracji, do 1960 we Francji, następnie w Stanach Zjednoczonych; w Polsce do 1980 obłożony cenzurą; laureat Neustadt International Prize for Literature (1978) i Nagrody Nobla w dziedzinie literatury (1980); profesor Uniwersytetu Kalifornijskiego w Berkeley i Uniwersytetu Harvarda; w 1993 powrócił do kraju, członek Polskiej Akademii Umiejętności, Stowarzyszenia Pisarzy Polskich, kawaler Orderu Orła Białego; pochowany w Krypcie Zasłużonych na Skałce"
Światowej klasy poeta poruszający tematykę bliską każdemu, kultura, sumienie, czy katastroficzna kara.
Po zapytaniu prostego przechodnia: "Kim jest Czesław Miłosz?", bez problemu jesteśmy w stanie usłyszeć odpowiedź: "Jeden z najwybitniejszych, polskich poetów". Jego ogromny księgozbiór został przetłumaczony na 44 języki. Sam starał się stworzyć dzieła idealne, po napisaniu pracował długi czas nad każdym z nich. Czesław Miłosz z miejscem
na podium w naszym rankingu!
4. Tadeusz Różewicz 
"(ur. 9 października 1921 w Radomsku) – polski poeta, dramaturg, prozaik
i scenarzysta, członek Wydziału VI Twórczości Artystycznej PAU; brat Janusza i Stanisława, ojciec Jana."
Poeta nietuzinkowy, obok którego nie można przejść obojętnie. Nie bez przyczyny nazywany jest jednym
z najwybitniejszych polskich pisarzy współczesnych. Prócz tego, że jego poezja ma wymiar nowatorski, w której wspomina o przeżyciach wojennych, które to zaburzyło Jego poczucie sensu. Warte podkreślenia jest to, że mieszka
w naszym przepięknym mieście - Wrocławiu.
5. Julian Tuwim
(ur. 13 września 1894 w Łodzi, zm. 27 grudnia 1953
w Zakopanem) – polski poeta, pisarz, autor wodewili, skeczy, librett operetkowych i tekstów piosenek, żydowskiego pochodzenia, jeden z najpopularniejszych poetów dwudziestolecia międzywojennego. Współzałożyciel kabaretu literackiego „Pod Picadorem” i grupy poetyckiej „Skamander”. Bliski współpracownik tygodnika „Wiadomości Literackie”. Tłumacz poezji rosyjskiej, francuskiej, niemieckiej oraz łaciny. Brat polskiej literatki
i tłumaczki Ireny Tuwim, kuzyn aktora kabaretowego
i piosenkarza Kazimierza "Lopka" Krukowskiego.
Julian Tuwim to postać kontrowersyjna. Z jednej strony poukładany autor przecudownych wierszy dla dzieci, natomiast z drugiej: ekscentryczny, wyindywidualizowany, nowatorski pisarz, który wyśmiewa, komentuje. Nie każdy też wie, że działał jako kabareciarz. Ciekawość wzbudza wypełnienie jego zbiorów akcentami pacyfizmu, antyfaszyzmu. Naturalnie, polecamy przeczytać Jego inne pozycje niźli "Lokomotywę".
