XII LO - szkoła z poezją

Warsztaty literackie to z pewnością czas poświęcony zastanowieniu się nad własną poezją i sensem jej tworzenia. Na pewno także, osiemnastka tegorocznych finalistów „Połowu” zdobyła cenne doświadczenie przekazane im przez trójkę poetów: Romana Honeta, Joannę Mueller oraz Martę Podgórnik podczas 22. Warsztatów Literackich. 

Ja także jestem finalistą Warsztatów Literackich organizowanych przez Biuro Literackie (jeszcze wtedy w klimatycznym porcie przy pl. Teatralnym), było to 2 lata temu. 18. edycja tego projektu edukacyjnego w 2009 roku były dla mnie ogromnym przeżyciem. Trzy dni wykładów, ćwiczeń, prywatnych rozmów z poetami, burzy mózgów w grupach wywoływały rozterki i pytania:
czy na pewno chcę pisać?

Artur Burszta, Karol Maliszewski oraz Roman Honet starali się do nas trafić, sprawić by zaciekawić, ale także zniechęcić do pisania. Z mojej perspektywy było to naprawdę trudne, gdyż obok mnie- wtedy trzecioklasisty wrocławskiego gimnazjum, siedzieli studenci, a także osoby, które dawno skończyły 40 lat (co moim zdaniem jeszcze bardziej podkreślało wyjątkowość tych spotkań). Pierwszego dnia, choć trochę krępującego ze względu różnicy pokoleniowej, rozmawialiśmy o tym dlaczego i po co piszemy. W tym momencie większość z nas mogła powiedzieć jednym głosem, poezja jest dla nas sposobem na siebie, wyrażaniem trudnych emocji.

Po tak udanym wieczorze, następnego dnia wiedzieliśmy, że musi być coraz lepiej. Rozpoczęliśmy wcześnie rano. Temat pierwszego wykładu brzmiał nieco tajemniczo: Róża z grobu Andersena. Roman Honet przedstawił praktyczne porady dla początkujących poetów,  pokazywał po czym poznać dobre wiersze; co i dlaczego czytać, żeby pisać. W południe Karol Maliszewski „pokazywał jak robią to inni”. Najmilej wspominam czas, kiedy Karol Maliszewski z Romanem Honetem postanowili przynieść ze sobą grafomańskie wiersze. Naszym zadaniem było poprawić je tak, aby można było je przynajmniej przeczytać. Wyzwanie w większości przerosło nas wszystkich: metafory dopełniaczowe, humorystyczne porównania wywołały salwy śmiechu na ustach wszystkich. Wieczorem warsztatom towarzyszył wieczór autorski Karola Maliszewskiego, autora swojej debiutanckiej książki „Sajgon”.

Czytanie wierszy współuczestników, indywidualne spotkania z Maliszewskim i Honetem, wykład na temat debiutowania i rynku wydawniczym w naszym kraju, szukanie odpowiedzi na pytanie: kim dzisiaj jest poeta? – te wszystkie tematy towarzyszyły nam podczas niedzielnego spotkania. A zaraz po tym nastąpił moment, którego nikt z nas nie chciał, czas na rozstanie. Każdy wrócił do swojego domu w innej części Polski, a następnego dnia obudziliśmy się z myślą:
to chyba odpowiedni czas na napisanie wiersza.



Czym jest? Połów to coroczne warsztaty dwudziestu młodych artystów wybranych wcześniej w ogólnopolskich eliminacjach.

W tym roku festiwal składał się z trzech części odbywających się w dniach 21-23 października, podczas których zadaniem jurorów było wyłonienie grupy 6-9 finalistów, których prace mają znaleźć się w specjalnie wydanej z tej okazji antologii.
My miałyśmy okazję uczestniczyć w pierwszym dniu literackich konfrontacji.

 Na początku każdy z uczestników czytał wybrany przez siebie wiersz. Po zakończeniu pierwszej części piątkowego spotkania postanowiłyśmy porozmawiać z jedną z autorek zakwalifikowanych do przedsięwzięcia - panią Joanną Żabnicką. 

 Na pierwsze pytanie o to, czym dla niej jest poezja odpowiedziała, że jest to sposób wyrażania siebie, kunsztowna terapia oraz sposób na radzenie sobie z rzeczywistością. Pisze przede wszystkim dla siebie, nie ma w tym chęci promowania się. Poezja powinna zaskakiwać, lecz nigdy nie za wszelką cenę. Pytana, czego szuka w poezji stwierdziła, że głównie śmiechu. Zaznaczyła, iż odbiór utworu jest bardzo subiektywny, a każdy wiersz można zinterpretować na wiele sposobów. Język jest dla niej tworzywem, jednak do napisania dobrego wiersza potrzebny jest również warsztat. Gdyby postawić przed nią wybór między poezją a prozą, wybrałaby poezję. Bardzo lubi również dramat. Jak mówi: „Jestem zakochana w poezji, ale z dramatem mam romans”. Od „Połowu” oczekuje kontaktu z prawdziwymi poetami oraz konstruktywnej krytyki. 
 

W drugiej części spotkania uczestnicy zostali podzieleni na kilka grup, w których mieli opracować odpowiedzi na pytanie "Kiedy i w jakich okolicznościach można zadebiutować?"

Jeden z zespołów wysunął następujące wnioski:

-"książka jako podsumowanie etapu"

-wybranie utworów spośród narastających prac oraz wydanie dzieła jako spojrzenie na swoje działania z dystansu-"zaplecze techniczne"

- debiutowi pomaga na przykład dobrze kojarzące się wydawnictwo -"sprecyzowana wizja i samoświadomość" - zwrócenie uwagi na wypracowanie opinii oraz konceptu tworzonego przez siebie tekstu

   Zmaganiom przyglądali się jurorzy - Roman Honet, Marta Podgórnik i Joanna Mueller, którzy zadawali pytania i polemizowali z tezami młodych literatów.